Donker, als ontwerpmiddel.
Wat de barok begreep van drama en hoe één donker, gloeiend werk een hele woonkamer kan dragen.
De meeste huizen zijn overal even fel verlicht en dan valt er ook nergens iets op. Schilders uit de barok deden het omgekeerd. Zij gebruikten donker niet als leegte maar als achtergrond, zodat het beetje licht dat overblijft de aandacht pakt: een raam, een gezicht, een lamp.
Een donker werk geeft een muur diepte. Tegen een lichte wand valt vooral op wat er wél licht geeft: een lucht, een menigte, een stadion in de schemering. Dat licht komt er twee keer zo sterk uit.
Zonder schaduw valt er aan een kaars niets te zien.
Praktisch: donkere werken horen in lichte kamers, niet in donkere. Daglicht houdt het zwart open en mat museumpapier spiegelt niet. Daar heeft juist een donker beeld last van. Woon- en eetkamers dragen ze het best, op ooghoogte, met een meter niets eromheen.
Het staat goed bij messing, notenhout en een vloerkleed dat zelf ook wat durft. Na zonsondergang, als de lampen aangaan, doet het werk de rest.
Probeer er eens een donkere.
Een nachtscène heeft een muur nodig die hij mag hebben. Kies een foto van na zonsondergang en kijk wat het atelier ermee doet.
Maak jouw kunstwerk →